เทียนในใจ

                ร้องไห้ทำไม ?

     ใครทำให้ร้องไห้ ?

     ร้องแล้วได้อะไร ?

     ใครไม่เคยร้องไห้บ้าง ?

     คำถามซ้ำๆ กับสถานการณ์เดิมๆ หลายคนรวมทั้งผู้เขียนเองเคยถาม  และเคยตอบคำถามเหล่านี้  สำหรับ 3 คำถามแรก  คงไม่มีคำตอบตายตัว  แต่คำถามสุดท้าย “ใครไม่เคยร้องไห้บ้าง” ผู้เขียนคิดว่าน่าจะเดาคำตอบนี้ได้ ในชีวิตคงไม่มีใครกล้ายืนยันได้ว่าตัวเองไม่เคยร้องไห้  อาจจะปกปิดคนรอบข้างได้  แต่ไม่มีใครปกปิดตัวเองได้ การร้องไห้ไม่ใช่พฤติกรรมที่สังคมไม่ยอมรับ เพียงแต่คิดกันไปเองว่าน้ำตาเป็นเครื่องหมายของความอ่อนแอ  ความพ่ายแพ้ผิดหวัง เพราะงั้นหลายๆ คนโดยเฉพาะผู้ชายมักจะรู้สึกไม่ดีหากร้องไห้ให้คนอื่นเห็น แต่สำหรับผู้เขียนการร้องไห้ถือเป็นเรื่องปกติไม่ว่าหญิงหรือชาย  ใครที่ไม่เคยร้องไห้สิ  น่าคิด ! 

     ธรรมชาติสร้างน้ำตามาให้มนุษย์ได้ใช้ทำความชุ่มชื้นแก่ดวงตา ช่วยป้องกันการอักเสบ การติดเชื้อของดวงตา ชะล้างสิ่งระคายเคืองออกจากตา และเป็นสื่อในการแสดงอารมณ์ความรู้สึก ถ้าเราไม่ร้องไห้กันบ้างแล้วน้ำตาจะมีโอกาสทำหน้าที่ของมันตอนไหน ผู้เขียนคนหนึ่งล่ะที่เปิดโอกาสให้น้ำตาได้ทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่เมื่อถึงเวลา  สุดท้ายก็กลายเป็นคนตาสวย (คนที่ไม่ค่อยล้างตาชม) และบ่อยครั้งที่น้ำตาของผู้เขียนทำหน้าที่เกินกว่าที่ธรรมชาติกำหนดด้วยซ้ำ  เพราะผู้เขียนมักจะ “ใช้น้ำตาเป็นตัวล้างใจ” เสมอๆ 

     “น้ำตาล้างใจ” ทำได้ยังไง ต้องร้องไห้มากขนาดไหนถึงจะได้น้ำตาในปริมาณที่มากพอ นั่นไม่ใช่คำตอบ เพราะคำตอบที่แท้จริงอยู่ที่ตัวเราเอง ลองถามตัวเองดูสิว่า “ทุกครั้งที่เราร้องไห้ เราได้อะไรกลับมาบ้าง” สำหรับผู้เขียนเองไม่เคยปฏิเสธการร้องไห้ ไม่เคยบอกตัวเองว่าอย่าร้องไห้ และไม่เคยอายที่จะร้องไห้ต่อหน้าใครสักคนในเวลาที่เหมาะสม เพราะอะไร เพราะผู้เขียนได้วางเงื่อนไขเล็กๆ น้อยกับการร้องไห้ของตัวเองว่า “เมื่อร้องไห้จนสาแก่ใจแล้วในแต่ละครั้ง ฉันจะยิ้ม”ยิ้มกับความผิดพลาดที่สอนให้คิดแตกต่าง ยิ้มกับการสูญเสียที่เปิดโอกาสให้สนใจสิงใหม่ ยิ้มกับการโดนร้ายเราเพราะสอนให้เลือกคบคน ไม่ว่าน้ำตาจะไหลด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ ปริมาณมากน้อยแค่ไหนไม่สำคัญ สำคัญที่น้ำตาของผู้เขียนจะไม่ใช่แค่ไหลออกจากตาผ่านหน้าด้านๆ หรือหล่นบนเท้าตัวเอง ผู้เขียนบอกตัวเองเสมอ “เสียน้ำตาไป ต้องได้ใจที่เข็มแข็งกลับมา”

     ตราบใดที่เรายังมีชีวิต คงปฏิเสธการร้องไห้ได้ยาก ไม่จำเป็นเลยที่เราจะหลอกตัวเองว่าเข้มแข็งเพียงเพราะเราไม่เคยร้องไห้ ไม่จำเป็นเลยที่เราจะแสดงความเป็นชายโดยการไม่ยอมร้องไห้ให้ใครเห็น เพียงแค่ “อย่าให้น้ำตาจะหล่นบนเท้า โดยไม่ผ่านใจ” แค่นั้นพอ

     15 สิงหาคม 2554

เทียนในใจ